Myślmy Razem - Synergia

Wydaje mi się iż we współczesnym, polskim czy zachodnioeuropejskim świecie starość nie jest ciekawym tematem. Mam wrażenie, że media, reklama, pracodawcy, po prostu świat nie są dobrze nastawieni do ludzi starszych. Wszystko dzieje się szybko, trzeba być nowoczesnym, ładnym i młodym. Starość nas denerwuje. Nie bardzo wiemy, jak do niej podejść, co o niej myśleć. Wielu z nas ma wrażenie, że starzy ludzie nie pasują do naszego świata - myślą dziwnymi kategoriami, nie wiedzą czym różni się e-mail od chatu. Z drugiej strony mamy z tego powodu wyrzuty sumienia, bo jednak jest w nas poczucie, że widzieli w swoim życiu więcej niż my, więcej przeszli i więcej zniosą.
Nie wiem na ile jest to kwestia kultury, ale w Islamie często kluczowe decyzje podejmuje starszyzna - oni mogą po prostu więcej powiedzieć o życiu niż inni. U nas taki model jest trochę nie do pomyślenia. Mało tego - czasami wprost słyszymy w mediach, żeby starsi ustąpili miejsca w pracy młodym, energicznym i lepiej wykształconym. Ale mam wrażenie, ze nie zawsze tak było - nawet w "Rejsie" mówią o tym, że malarze holenderscy malowali ludzi starych i to było piękne:) Czy współczesna kultura pokazuje starość?
Ale jednoczenie dziś przeczytałem w GW "Przywykliśmy współczuć emerytom, bo w pierwszej połowie lat 90. dostawali grosze z tzw. starego portfela. A dziś? Nigdzie w Europie, sytuacja osób powyżej 65 r. życia nie jest tak korzystna. Spośród 27 państw UE, jedynie w Polsce ich dochody są wyższe (!) od średnich dochodów całej reszty społeczeństwa (104 proc.). Sprawia to, że na tle naszych, aż dwukrotnie więcej niemieckich i trzykrotnie więcej brytyjskich emerytów zagrożonych jest ubóstwem (odpowiednio 10, 18 i 29 proc)."
Trudno uwierzyć, ale może my po prostu nie wiemy jak to jest z tą starością, bo albo to nikogo nie interesuje, albo boi się zapytać? I dlatego nas to zaskakuje?